movie obsession

โดยปกติ ฉันดูหนังในโรงมากที่สุดคือ 3 รอบ แต่สำหรับเรื่องนี้

....4....รอบ หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนังที่ฉันดูในโรงหลายรอบ

(อย่างเต็มใจมากๆ)ในปีนี้

รอบแรก- อื้อหือ ..ทาเคโกะ เท่โคตรๆ

แต่ไม่ชอบฉากที่มีมาขัดจังหวะเช่น คุณยายขอร้อง

รอบสอง- หนังเรื่องนี้มีอะไรที่น่าค้นหา ถ้าลองมองข้ามจุดบกพร่อง

รอบสาม- ถ้าฉันมองข้ามจุดบกพร่องที่เคยวิจารณ์ ก็พบว่าหนังเรื่องนี้

มีอะไรที่ลึกซึ้งกว่าที่คิด อย่างน้อยก็ดีกว่าหนังรักดาดๆทั่วไป

(ประเภท พลัดพรากจากกัน ใครตายแบบโฆษณาใครประกันชีวิต

ถึงฉากสำคัญก็ขายเพลงประกอบเต็มที่ ประโยคฟังดูซึ้งๆแต่ cliche

หรือ เน้นฉากหลังสวยๆ แต่ไม่สนบทพูด)

หนังเรื่องนี้เป็นหนังรักที่ไม่มีตัวเอกพูดว่า "ฉันรักเธอ"เลย

แรกๆอาจจะทำให้หลายคน(รวมทั้งฉัน)

สงสัยว่า ทาเคโกะรักเจดจริงหรือเปล่า

รักกันตั้งแต่ตอนไหน

เพราะดูเหมือนว่าเจดกับทาเคโกะ ยังไม่พูดอะไร

หรือแสดงพฤติกรรมของคนรักทั่วๆไป(ที่ไม่ใช่เลิฟซีน)

ว่าทั้งคู่ถูกคอกัน

(เช่นออกเดท เดินเที่ยว กินข้าวด้วยกัน )

อยู่ดีๆ ทันทีที่เจดพูดว่า "กอดฉันสิ"

เท่านี้แหละ อารมณ์พาไปเรียบร้อยแล้ว

แต่แท้จริงแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเธอเป็นระยะๆ

1.ทาเคโกะพบกับเจด(ตอนโต) ทาเคโกะยิ้มใส่ให้กัน

2.เจดมาที่ร้านสัก ขณะที่ทาเคโกะกำลังสักให้ลูกค้าคนอื่น

ทาเคโกะเห็นเจด เลยไล่ลูกค้าซะงั้น

เจดซึ่งบอกให้เขาสักพลับพลึง ก็ดูเหมือนงอนกันไปงอนกันมา

เพราะทาเคโกะบอกว่าดอกพลับพลึงเป็นดอกไม้แห่งความหายนะ

ขณะเดียวกัน เจดก็เล่าเรื่องอดีตของตนว่า ตอน9ขวบ

หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว ตนโดนพ่อแม่ทอดทิ้ง

แต่มีรักแรกกับรุ่นพี่คนหนึ่งผู้มีรอยสักรูปพลึงพลึง รุ่นพี่คนนั้นก็คือทาเคโกะ


3.ทาเคโกะเริ่มสงสารเจด เมื่อเจดร้องเพลง Little Jasmine

ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเจดต้องการความรักมากแค่ไหน

(โดนพ่อแม่ทอดทิ้ง จมปลักอยู่กับโลกจินตนาการ)

ขณะเดียวกันทาเคโกะก็จมปลักอยู่กับความผิดที่ตนไม่ได้ก่อ ได่แต่โทษตัวเองเสมอ

4.ทาเคโกะออกแบบลายสักดอกมะลิให้เจด

ทำงานอย่างจริงๆจัง แต่พอเจดมา

ทาเคโกะดีใจ จากนั้นทาเคโกะก็ทำงานจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน

5.ทาเคโกะสักลายดอกมะลิให้เจด ลายยังไม่สมบูรณ์นัก

แต่เมื่อสักเสร็จวันนั้นแล้ว ทั้งคู่ก็มีอะไรกัน

ภายหลังทาเคโกะเริ่มสังหรณ์ใจถึงเหตุการณ์อะไรบางอย่าง

ที่ดูเหมือนกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง แล้วก็เป็นจริง

6.ทาเคโกะส่งsms เข้าเครื่องเจดวว่า "เจอกันที่ร้าน"

แล้วทาเคโกะก็เดินไปด้วยหน้าตามุ่งมั่น

(ซึ่งทำให้ฉันละลายไปเลยกับฉากนั้น)

เจดตื่นขึ้น เพราะได้ยินเสียงมือถือซึ่งฉากนั้นบอกได้เลยว่า

ต่อไปเจดจะอ่านข้อความนั้นหรือเปล่า แล้วเจดก็เดินด้วยหน้าตามุ่งมั่นสุดๆ

ก็แสดงให้เห็นว่าสุดท้ายความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเป็นเช่นไร

การนำเสนอความรักในหนังเรื่องนี้จึงแตกต่างจากหนังรักทั่วไปๆ

(ที่แตกต่างไม่ใช่เพราะหญิงกับหญิง)

นอกกจากนี้หนังก็ไม่ได้บีบคั้นอารมณ์จนฟูมฟายมาก

หนังเรื่องนี้เป็นหนังรักที่มีเอกลักษณ์ได้ดีทีเดียว

และสิ่งที่ทำให้ฉันชอบอิสเหลียงตั้งแต่บัดนั้น

(นอกเหนือจากความสวย+หล่อ+เท่)

ตรงที่เวลาสาวสวยๆมาเป็นคนหล่อๆ

(ทอมบอยนั่นแหละ)อิสไม่ได้เก๊กหล่อเหมือนดาราคนอื่นชอบทำ

การแสดงออกของอิสในเรื่องจึงมีความจริงใจ เป็นธรรมชาติ ไม่ได้โอ้อวด

วางมาดเกินเหตุ เลยขโมยหัวใจฉันไปเรียบร้อยเมื่ออิสปรากฏกาย

นอกจานี้อิสทำให้ทาเคโกะกลายเป็นคนที่น่าสงสาร

ทั้งๆที่มีพฤติกรรมที่คนทั่วไปเห็นแล้วไม่น่าให้อภัยเลย

ทาเคโกะกลายเป็นคนที่จมปลักอยู่กับอดีตโดยตลอด

จนบางครั้งก็ส่งผลต่อชีวิตในปัจจุบัน

edit @ 13 Dec 2007 15:46:17 by initial A