movie obsession

    ยอมรับตรงๆว่า ฉันตั้งใจดูหนังเรื่องนี้เมื่อปีที่แล้ว แต่ติดธุระส่วนตัวเพื่อเลี้ยงชีพเลยพลาด จนกระทั่งเมื่อหนังเรื่องนี้คว้ารางวัลหนังยอดเยี่ยมจากสุพรรณหงษ์ซึ่งฉันไม่ค่อยเชื่อถือเท่าไร แล้วนำกลับมาฉายอีกครั้ง โอกาสที่พลาด ก็เป็นจริง อย่างไรก็ตาม ถึงฉันจะไม่เชื่อถือกับรางวัลที่ว่า พอดูหนังเรื่องนี้ก็อดคิดไม่ได้ว่า"นี่หรือหนังยอดเยี่ยมแห่งปี" ดังนั้นจะดูหนังเรื่องนี้ทั้งที โปรดเอาความคิดเรื่องได้รางวลรางวัลออกไป แล้วเบิกตา ดื่มด่ำบรรยากาศปักษ์ใต้ภายในเวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เพื่อเข้าใจความมุ่งมั่นอุตสาหะของคนกลุ่มเล็กๆ แต่ความคิดสร้างสรรค์มหาศาล จนกลายเป็หนังที่ควรค่าแกการจดจำ

  หนังถ่ายทอดผลกระทบจากเหตุการณ์สึนามิ ซึ่งสร้างนำความสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง โดยพาผู้ชมเข้าสู่ชีวิตของหญิงสาวท้องถิ่นประจำโรงแรมที่ห่างไกลจากเมืองใหญ่ เธอคนนั้นกำลังผูกสัมพันธ์กับสถาปนิกหนุ่มกรุงเทพซึ่งมารับงาน และมาพักอาศัยในโรงแรมของเธอ หนังให้รายละเอียดเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นมากพอสมควร ซึ่งรู้สึกแทงใจไม่น้อยเมื่อรู้ว่าเธอมีการศึกษาระดับสูง แต่ต้องกลับมาดูแลโรงแรมอันเหงียบเหงา และทรุดโทรม ขณะเดียวกันหนังก็ไม่ได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับ"เขา" สถาปนิกที่เข้ามาทำงาน และเข้ามาในชีวิตของเธอ แต่อารมณ์ ความรู้สึกของคนทั้งสองบ่งบอกได้ว่า เธอและเขาเคยสูญเสีนคนที่รักมากที่สุดในเหตุกาณ์ที่กล่าวมาข้างต้น บวกกับบรรยากาศที่แวดล้อมด้วยภูเขาสีเขียวชอุ่ม อากาศยามเช้าจนถึงตกค่ำและเสียงคลื่นซัดชายหาด เลยความรู้สึกที่ว่า ต้องการความรักซึ่งกันและกัน

  แน่ละคงคิดว่าความรักของพวกเขากับบรรยากาศเป็นใจจะทำให้คนดูรู้สึกดี แต่แล้วหนังก็เริ่มกลั่นแกล้ง กดดันคนดูเรื่อยๆเพราะหลังจากซึมซับความงดงาม ก็เผยด้านมืดของเมืองที่พวกก่อร่างสร้างตัว ว่าจากสงบ เรียบง่ายกลายเป็นความอึดอัดและสิ้นหวัง จนนำไปสู่จุดหักมุมซึ่งแสดงให้เห็นว่าชนบทที่แวดล้อมด้วยธรรมชาติงดงาม ห่างไกลจากป่าคอนกรีต ใช่ว่าจะสงบและเป็นกันเองเสมอไป ดังนั้นเพื่อให้ตนเองรู้สึก เข้าถึง และเข้าใจเจตนารมณ์ของหนัง การดูหนังเรื่องนี้ในโรงจึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด

  อีกอย่างที่น่าสนใจคือ เมื่อดูจบแล้ว มีคนถามว่าดูหนังสนุกหรือเปล่า ประมาณว่าดูแต่อะไรๆที่หวือหวา กระชับฉับไว ฉันคิดว่าการดูหนังเรื่องก็สนุก...ในแบบของความแตกต่าง.....